2010ன் எனது தெரிவுகள்!

எம்மைக் கடந்து போகிறது இன்னொரு வருடம்! 2010 தனிப்பட்ட வகையில் எனக்கு பாரிய மாற்றத்தை, ஏமாற்றத்தை தந்த வருடம் ஆனால் அதுவும் கடந்து போகிறது. இந்த வருடத்திலிருந்து எனது தெரிவுகள் -

********************************************************

வருடத்தின் சோகம்

ஐக்கிய மக்கள் சுதந்திர முன்னணியின் பாரிய பாராளுமன்றத் தேர்தல் வெற்றிதான் என்னைப் பொருத்தவரை இந்த வருடத்தின் சோகம். இந்த அரசாங்கம் எடுத்த நடவடிக்கைகளும், எடுத்துக்கொண்டிருக்கும் நடவடிக்கைகளும் இந்த அழகிய தேசத்தை சீரழித்துக்கொண்டிருக்கிறது என்பதில் ஐயமேயில்லை. பொருளாதார ரீதியில் அதளபாதாளத்தை நோக்கிப் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். மத்திய வங்கி வீதங்களில் வளர்ச்சியைக்காட்டலாம் ஆனால் பணவீக்கத்தின் விளைவுகளைச் சாதாரண பொதுமக்களே வெளிப்படையாக உணரும் நிலை வந்துவிட்டது. தேங்காயை இறக்குமதிசெய்யுமளவுக்கு பயிர்ச்செய்கை பின்னிலையடைந்துவிட்டது. முட்டைகளும், கோழிக்குஞ்சுகளும் இறக்குமதி செய்யவேண்டிய அளவுக்கு கால்நடை வளர்ப்பு பின்னிலையடைந்துவிட்டது. வெளிநாட்டு உறவுகளில் பாரிய விரிசல்களும், தொய்வும், தோல்வியும் ஏற்பட்டிருக்கிறது. 

மொத்தத்தில் இந்த அரசாங்கம் தேசத்தை வீழ்ச்சிப்பாதையில் இட்டுச்செல்கிறது என்பதில் ஐயமில்லை. பணவீக்கத்தினையும், உற்பத்தி வீழ்ச்சியினையும், துறைமுகம், பாதைகள் அமைத்து சரிப்படுத்திவிடலாம் என்று யாராவது நினைத்தால், அவர்களது அறியாமைக்காக நான் வருத்தப்படப் போவதில்லை. மேலும் ஐஃபா போன்ற தனியார் நிகழ்வகளுக்காக அரச பணத்தை வீணடித்தமை, அதற்கு சுற்றுலாத்துறை அபிவிருத்தி என்று சப்பைக்கட்டு கட்டியமை, கடைசியல் நிகழ்வு படு தோல்வியடைய ஜனாதிபதி கூட நிகழ்வில் கலந்துகொள்ளாமல் விட்டமை. இனங்களுக்கிடையில் சமரசம், ஒற்றுமை ஏற்படுத்த வேண்டிய காலகட்டத்தில் தேசிய கீதத்தின் தமிழ்ப்பதிப்பை நீக்க முயன்றமை, யாழில் மாணவர்களைக் கட்டாயப்படுத்திச் சிங்களத்தில் தேசிய கீதத்தைப் பாடச்செய்தமை என்று இந்த அரசு ஆடும் தகிடுதத்தங்கள் தேசத்தை முன்னேற்றப்பாதையிலா இட்டுச் செல்கிறது?

********************************************************

வருடத்தின் மகிழ்ச்சி

தனியார் பல்கலைக்கழகங்களை இலங்கையில் ஆரம்பிக்க உயர்கல்வியமைச்சு நடவடிக்கை எடுத்திருப்பது வரவேற்கத்தக்கதும் மகிழ்ச்சிகரமானதுமாகும். உயர்தரம் சித்தியடையும் ஏறத்தாழ 200 000 பேரில் வெறும் 20 000 பேருக்கே அரச பல்கலைக்கழகங்களில் இடம் இருக்கிறது மீதியுள்ள 90 வீத மாணவர்களின் நிலை என்ன என்பது பற்றிப் பலர் சிந்திப்பதில்லை. எல்லா மாணவர்களுக்கும் இலவச உயர் கல்வியளிக்க அரசாங்கத்தால் இயலாது என்பது யதார்த்தமானது ஆகையில் தனியார் பல்கலைக்கழகங்களின் தேவை என்பது மறுக்கப்பட முடியாது. நீண்ட காலமாக இது தொடர்பான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டபோதும் பலவித போராட்டங்களால் அவை தடுக்கப்பட்டது, இம்முறை இவற்றையெல்லாம் தாண்டி இதற்கான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டது பாராட்டுக்குரியது. கோடிக்கணக்கான பணத்தை கல்விக்காக நாம் வருடாவருடம் ஐக்கிய ராஜ்ஜியம், இந்தியா, அவுஸ்திரேலியா, அமெரிக்கா, ரஷ்யா, சீனா ஆகிய நாடுகளுக்கு வழங்கி வருகிறோம் ஆக இலங்கையில் தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள் ஆரம்பிக்கப்பட்டால் அது பொருளாதார ரீதியிலும் பண வெளியேற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் என்பதுடன் அரச பல்கலைக்கழகங்களுக்குச் செல்ல இயலாத பெரும்பான்மையளவு மாணவர்களுக்கு உயர் கல்வி வாய்ப்பையும் இலகுப்படுத்தும். இந்த விடயம் தொடர்பில் உறுதியாக நடவடிக்கை எடுத்த அமைச்சர் எஸ்.பி.திஸாநாயக்க பாராட்டுக்குரியவர்.

********************************************************

வருடத்தின் அதிர்ச்சி

சந்தேகமேயில்லாமல் விக்கி லீக்ஸின் கேபிள்கேட்! விக்கி லீக்ஸ் தொடர்பில் எனக்கு மாறுபட்ட கருத்து உண்டு. அதைப் பதிவு செய்வதற்கான களம் இதுவல்ல ஆனால் நிச்சயமாக உலகையும், உலக நாடுகளின் அரசியலையும், அரசியல்வாதிகளையும் கேபிள் கேட் ஆட்டிய ஆட்டம் பயங்கரமானது என்பதில் ஐயமில்லை.

********************************************************

வருடத்தின் சிறந்த விளையாட்டுப் போட்டித் தருணம்

என்னைப் பொருத்த வரையில் 2010ன் சிறந்த விளையாட்டுப் போட்டித் தருணம் மார்ச் மாதத்தில் செல்ஸி காற்பந்தாட்டக் கழகம் 3 வருடங்களின் பின் பெற்ற இங்லிஷ் ப்ரீமியர் லீக் வெற்றியும், கழகத்தின் 105 வருட வரலாற்றில் பெற்ற முதல் ப்ரீமியர் லீக் மற்றும் எஃப்.ஏ.கோப்பை டபிள் வெற்றியும் ஆகும்! செல்ஸி கழக ஆதரவாளனான எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அளித்த தருணம் இது! 

********************************************************

வருடத்தின் சோகமான விளையாட்டுப் போட்டித் தருணம்

என்னைப் பொருத்தவரை கடந்த ஆண்டின் சோகமான விளையாட்டுப் போட்டித் தருணம் காற்பந்து உலகக்கிண்ணப் போட்டியிலிருந்து இங்கிலாந்து வெளியேறிய தருணம். இங்கிலாந்து தேசிய காற்பந்தாட்ட அணியின் உலகக்கோப்பை வரலாற்றில் மிக மோசமான தோல்வியை (4-1) பலமான ஜேர்மனிக்கெதிராக அடைந்து மோசமான முறையில் உலகக் கிண்ணத்திலிருந்து வெளியேறியது இங்கிலாந்து அணி. உலகக் கிண்ணத்தைக் கைப்பற்றக்கூடிய அணிகளுள் ஒன்றாக போட்டிகள் ஆரம்பமாக முன் கணிக்கப்பட்ட அணி பரிதாபமாக வெளியேறியது ஒவ்வொரு இங்கிலாந்துக் காற்பந்தாட்ட ரசிகனுக்கும் பாரிய சோகத்தை ஏற்படுத்திய தருணமாகும்.

********************************************************

வருடத்தின் சிறந்த திரைப்படம்

என்னைப் பொருத்தவரையில் 2010ன் சிறந்த திரைப்படமாக 2 படங்களைக் குறிப்பிடுவேன். முதலாவது, விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா?. இரண்டாவது, அங்காடித் தெரு. பொதுவாக தமிழ்த் திரைப்படங்கள் என்னை உணர்வு ரீதியாகப் பாதிப்பது மிகக் குறைவு ஆனால் இந்த இரண்டு படங்களும் என்னை உணர்வு ரீதியாக மிகப் பாதித்தது. இந்த வருடத்தில் நான் பார்த்த திரைப்படங்களுள் இந்த இரண்டு படங்களும் சிறப்பானவை. 

********************************************************

வருடத்தின் இனிய பாடல்

நிறைய பாடல்களை இந்த 2010ல் கேட்டுவிட்டேன். ஆங்கிலத்தில் புதிதாக முளைத்திருக்கும் இளம் பாடகனான ஜஸ்டின் பீபரின் பாடல்கள் என்னைக் கவர்ந்து வருகிறது இதை விட ஜி.வி.பிரகாஷ் குமாரின் பூக்கள் பூக்கும் தருணம், கதைகள் பேசும் விழியருகே, உன் பேரைச் சொல்லும் போதே ஆகிய பாடல்களும், விஜய் அண்டனியின் அவள் அப்படியொன்றும் அழகில்லை பாடலும், ஏ.ஆர்.ரஹ்மானின், ஹோசனா, மன்னிப்பாயா, அன்பில் அவன், ஆரோமலே, உசிரே போகுதே, கள்வரே கள்வரே, வீரா வீரா, இரும்பிலே ஒரு இதயம் முளைக்கிதோ, காதல் அணுக்கள், கிளிமஞ்சாரோ ஆகிய பாடல்கள் இந்த வருடத்தில் நான் கேட்டவற்றுள் எனக்குப் பிடித்தவை. இவற்றுள் இந்த வருடத்தின் இனிய பாடலாக “மன்னிப்பாயா...” பாடலைச் சொல்வேன், அந்த இசையும், ஷ்ரேயா கோஷல் மற்றும் ரஹ்மானின் குரலும் அது தரும் உணர்வும் அலாதியானது!

********************************************************

வருடத்தின் சிறந்த பத்திரிகை

சந்தேகமில்லாமல் த சண்டே லீடரைச் சொல்வேன். இலங்கையிலுள்ள ஏனைய பத்திரிகைகள் ஏறெடுத்துப் பார்க்கக்கூடப் பயப்படும் உண்மைகளை துகிலுரித்துக் காட்டுவதில் லீடர் சிறப்பாகச் செயற்படுகிறது. லசந்த விக்ரமதுங்க கொல்லப்பட முன் இருந்த லீடருக்கும் இப்போது இருக்கும் லீடருக்கும் தரத்தில் வேறுபாடிருந்தாலும், இலங்கையிலுள்ள பத்திரிகைகள் மத்தியில் தைரியமாகச் செயற்படும் பத்திரிகையாக லீடரைச் சொல்லலாம். பல ஊழல்களை, முறைகேடுகளை வெளிக்கொண்டு வருவதில் சன்டே லீடரின் பங்கு சிறப்பாக இருந்திருக்கிறது.

********************************************************

வருடத்தின் கேவலம்

ஒரு ஜனநாயக தேசத்தில், தனது பிள்ளைக்கு சுகயீனம் என்பதால் விடுப்பு எடுத்த சமுர்த்தி அதிகாரி ஒருவரை அமைச்சர் ஒருவர் மரத்தில் கட்டித் தண்டித்த கேவலம் இலங்கையில் மட்டும் தான் நடக்கும். மேர்வின் சில்வா இது ஜனநாயக தேசம் என்பதை மறந்து தன்னை மன்னராட்சியின் மந்திரி என்று நினைத்து(?!) ஒரு அரச ஊழியரை மரத்தில் கட்டி தண்டித்தானது அந்த ஊழியரின் தனிமனித உரிமையை மீறிய செயல் மட்டுமல்ல ஜனநாயகம், நீதித்துறை, சுதந்திரம் போன்றவற்றிற்கெதிரான சவாலும் கூட. இது போன்ற எத்தனை கேவலங்களை இலங்கை சந்திக்கப் போகிறதோ? இதற்குப் பிறகும் மக்கள் விவகார மற்றும் மக்கள் தொடர்பு அமைச்சராக இவர் நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறார் - கொடுமை!

********************************************************

வருடத்தின் சிறந்த நாடகம்

விமல் வீரவன்சவின் ஐ.நா.வுக்கெதிரான உண்ணாவிரதமும், விமலின் மகள் தந்தை வீட்டுக்கு வராவிட்டால் சாப்பிடமாட்டேன் என்று அடம்பிடித்ததால் ஜனாதிபதி விமலை நேரில் உண்ணாவிரதம் இடம்பெற்ற ஸ்தலத்திற்குச் சென்று நீர் அருந்தச் செய்து உண்ணாவிரதத்தை முடிக்கச் செய்தது தான் இந்த ஆண்டின் மிகச் சிறந்த (கேவலமான) நாடகம்! இவ்வளவற்றுக்கும் விமல் சேலைன் ஏற்றியபடி தான் உண்ணாவிரதமிருந்தார். நான் விடுதலைப் புலிகளையோ ஆயுதப் போராட்டத்தையோ என்றும் ஆதரித்ததில்லை ஆனால் விமல் போன்றவர்களெல்லாம் உண்ணாவிரதம் என்றால் என்ன என்பதை திலீபனிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். ஆயுதம் ஏந்திப் போராடுவதை விட உண்ணாவிரதமிருந்து போராடத் தான் அதிக மனஉறுதியும், பலமும் தேவை, விமலின் சேலைன் ஏற்றிய உண்ணாவிரதமெல்லாம் படிப்பறிவில்லாத மக்களை ஏமாற்றும் செயலே தவிர வேறொன்றுமில்லை.

********************************************************

வருடத்தின் சிறந்த மனிதன்

சி.என்.என். இன் வருடத்தின் முதற் பத்து ஹீரோக்களுள் ஒருவராகத் தெரிவுசெய்யப்பட்ட நாராயணன் கிருஷ்ணன் தான் என்னைப் பொருத்தவரை இந்த ஆண்டின் சிறந்த மனிதன். மனநிலைகுன்றியவர்களுக்கும், வீடில்லாதவர்களுக்கும் கிருஷ்ணன் செய்யும் உதவி அளப்பரியது. தினமும் அவர்களுக்கு அன்னமிட்டு, அவர்களைச் சுத்தம் செய்து அவர்களை வாழவைக்கும் புனித செயலை கிருஷ்ணனும் அவரது நண்பர்களும் செய்கிறார்கள். கிருஷ்ணனுக்கும் அவரது குழுவுக்கும் தலைவணங்குகிறேன்!

********************************************************

றோயல் - தோமியத் தமிழ் விவாதச் சமர் - ஒரு பார்வை

‘எந்தையர் எம்முன் தம்வழியைக் கற்ற கல்லூரி! 

ஏட்டையும் கற்று, மானுடரையும் கற்றனரே – 

அவர்வழியே நாமும் அதைனையே செய்திடுவோம்!’

175 வருடங்கள் நிறைவு செய்யும் றோயல் கல்லூரியின் பாரம்பரிய வைரிகள் கல்கிசைப் பரி தோமாவின் கல்லூரியாகும். அந்தப் பாரம்பரியத்தில் றோயல் கல்லூரித் தமிழ் விவாத அணியைப் பொருத்த வரையில் எங்களது பாரம்பரிய வைரிகள் பரி தோமாவின் கல்லூரி அணிதான். நூறாண்டுகள் கடந்த றோயல்-தோமியப் பாரம்பரியம் இங்கும் தமிழ் விவாதத்திலும் தொடர்கிவது வேத்தியர்களும், தோமியர்களும், தமிழர்களும் பெருமைப்ப்பட வேண்டியவிடயம். கடந்த 16 வருடங்களாக தொடர்ந்து றோயல் தோமிய தமிழ் விவாதச் சமர் வருடாவருடம் நடைபெற்று வருகிறது. 1994ம் ஆண்டு றோயல் கல்லூரி விவாத அணித் தலைவனாக நிலக்‘ன் சுவர்ணராஜா அவர்கள் இருந்த போது முதன்முறையாக றோயல்-தோமிய விவாதம் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. 56 ஆண்டுகால பாரம்பரியமுடைய றோயல் கல்லூரி தமிழ் விவாத அணியின் மறுமலர்ச்சி இந்தக் காலகட்டத்தில் தான் துளிர்விடத் தொடங்கி அதன் பின் இலங்கையில் தலைசிறந்த விவாத அணிகளுள் ஒன்றாக வேத்திய அணி உயரக் காரணமானது.

றோயல் தோமியத் தமிழ் விவாதப் போட்டியில் வெற்றி பெறும் அணிக்குக் குலசேகரம் ஞாபகார்த்தக் கேடயம் வழங்கப்படுகிறது, இது றோயல் கல்லூரியின் முன்னாள் உப அதிபரும், பதில் அதிபருமான திரு.எம்.எம்.குலசேகரம் அவர்களின் ஞாபகார்த்தமாக வழங்கப்படுகிறது. திரு.எம்.எம்.குலசேகரம் அவர்கள் 1922ம் ஆண்டு றோயல் கல்லூரியில் கணித மற்றும் பௌதீகவியல் ஆசிரியராக இணைந்தார். 1946ம் ஆண்டு றோயல் கல்லூரியின் உப-அதிபராக நியமிக்கப்பட்டார். 1953ம் ஆண்டு பதில் அதிபராகக் கடமையேற்று 1954ம் ஆண்டு ஓய்வுபெறும் வரை மிகச் சிறப்பான கடமையாற்றினார். றோயல் கல்லூரியின் விளையாட்டுத்துறைக்கு குறிப்பாக றக்பி விளையாட்டுத் துறைக்கு பெரும் பணி ஆற்றிய ஆசான் அவர். அவரது நினைவாக றோயல்-தோமிய தமிழ் விவாதக் கேடயம் வழங்கப்படுகிறது. அத்துடன் றோயல் தோமிய விவாதப் போட்டியில் வருடாவருடம் சிறப்பாக வாதிக்கும் வாதி ஒருவருக்கு அல்லது இருவருக்கு ‘சிறந்த விவாதிக்கான விருதும்’ வழங்கப்பட்டு வருகிறது.

எந்தவொரு வேத்தியனுக்கும், தோமியனுக்கும் இந்தப் போட்டியில் பங்கெடுப்பது என்பது மிகவும் மதிப்பான, பெருமையான ஒரு விடயம். காரணம் மிகப்பழமையான றோயல்-தோமிய பாரம்பரியத்தைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவது என்பது சாதாரணமான ஒரு விடயமல்ல. தேசியளவிலான விவாதப் போட்டிகள் இருந்தாலும் அவற்றை எல்லாம் விட றோயல்-தோமிய விவாதத்திற்கு இரு பாடசாலைகளிலும் சிறப்பான இடம் இருக்கிறது என்பதில் ஐயமில்லை.

  நான் 3 முறை இப்போட்டிகளில் பங்குபற்றி வெற்றியும் பெற்றிருக்கிறேன். அதில் 2 முறை அணியின் தலைவனாக வெற்றிபெற்ற மகிழ்ச்சிக்கு ஈடு இணை இல்லை. றோயல்-தோமிய விவாதங்களில் கடைசியாக பரி. தோமாவின் கல்லூரி அணி வெற்றி பெற்றது 2002ம் ஆண்டில் அதன் பின் தொடர்ந்து 7 வருடங்கள் எமது அணியே வெற்றிபெற்று வருகிறது. தொடர் ஆரம்பிக்கப்பட்ட முதல் இரண்டு வருடங்கள் உட்பட ஆரம்பகாலங்களில் பரி தோமாவின் கல்லூரி வெற்றிபெற்றிருந்தாலும் கடந்த சில வருடங்களாக பரி தோமாவின் கல்லூரி அணி சிறப்பான நிலைமையில் இல்லை என்பதையும் நான் இங்கு சுட்டிக்காட்ட வேண்டும். ஆனால் கடைசியாக நடைபெற்ற 16வது றோயல்-தோமிய தமிழ் விவாதச்சமாரில் தோமிய அணி கடுமையான சவால் கொடுத்தது என்பதை மறுக்க முடியாது, கிட்டத்தட்ட 5 வருடங்களின் பின் மிகச்சிறப்பான தோமிய அணியாக அது காணப்பட்டது, ஆக வருங்காலங்களில் தோமிய அணி இன்னும் வலுவானதாக வரும் என்று எதிர்பார்க்கலாம். இதை விசேடகமாகக் குறிப்பிடுவதற்குப் பிரதான காரணம் கடந்த 7 வருடங்களில் தொடர்ந்து றோயல் கல்லூரி வெற்றிபெற்ற போது அநேகமான வெற்றிகள் 5-0 என்ற பெரும் வெற்றிகளாகவே இருந்தன ஆனால் கடந்த வருடம் இடம்பெற்ற 16வது தொடரில் றோயல் கல்லூரி 3-2 என்றளவிலேயே வெற்றி பெற்றது, தோமிய அணி மிகச் சவாலாக வாதிட்டது என்பதை மறுக்கமுடியாது, முதல் சில வருடங்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கையில் தோமிய விவாத அணி தற்போது பலமடைந்திருப்பதை அனைவராலும் காணக்கூடியதாக இருக்கிறது ஆகவே மீண்டும் மிகச் சவாலான தொடராக இது உருப் பெற்று வருகிறது என்பதையும் இதன் மூலம் உணர்ந்துகொள்ள முடிகிறது.

றோயல் தோமிய விவாதத் தொடரின் சிறப்புக்கள் பலவுள. தமிழ் மொழியில் தொடர்ந்து ஒன்றரைத் தசாப்தத்திற்கும் மேலாக நடைபெற்று வரும் ஒரே தமிழ் விவாதத் தொடராக றோயல் தோமிய தமிழ் விவாதச்சமரே காணப்படுகிறது. மேலும் மிகச் சவாலான தலைப்புக்கள் அலசப்படும் விவாதப் போட்டியாகவும் இதுவே காணப்படுகிறது. அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் முதல் அரசியலில் மதங்களின் தலையீடு, 13வது அரசியல் அமைப்புச் சீர்திருத்தம் எனச் சாதாரணமாக பாடசாலை மட்டத்தில் விவாதிக்கத் தயங்கும் தலைப்புக்கள் தான் றோயல் தோமிய விவாதப் போட்டிகளில் வாதிக்கப்படுகிறது. சமூகம், அரசியல் சார்ந்த மாணவர்களின் விழிப்புணர்வு, சிந்திக்கும், ஆராயும் தன்மைகள் என்பவற்றைப் பெரிதும் ஊக்கப்படுத்துவதாக றோயல்-தோமிய விவாதங்கள் அமைகிறது என்பதிலும் ஐயமில்லை. அதிலும் குறிப்பாக கடந்த வருடம் நடத்தப்பட்ட 13வது அரசியலமைப்புத் சீர்திருத்தம் இலங்கை இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வாகும் - தீர்வாகாது என்ற தலைப்பிலான விவாதம் பல தரப்பிலும் வரவேற்பைப்பெற்றது குறிப்பிடத்தக்கது. அன்றைய நிகழ்வில் பிரதம அதிதியாக கலந்துகொண்ட இந்நாள் நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும், பிரபல சட்டத்தரணியும், முன்னாள் றோயல் கல்லூரித் தமிழ் விவாத அணித் தலைவருமான திரு.எம்.சுமந்திரன் அவர்கள் இந்தத் தலைப்பினை எடுத்து வாதிட்டதற்காகவே இரு அணிகளுக்கும் தனது பாராட்டுதல்களைத் தெரிவித்திருந்தார். நடுவர் குழாமிலிடம்பெற்றிருந்த கொழும்புப் பல்கலைக்கழக அரசியல் விஞ்ஞான பீடப் பீடாதிபதி கலாநிதி.கீதபொன்கலனும் இந்தத் தலைப்பை ஆழமாக அலசியதற்காக இரண்டு அணிகளையும் பாராட்டியிருந்தமையும் குறிப்பிடத்தக்கது. ஆக ஒரு சாதாரண விவாதப் போட்டி என்றில்லாமால், வெற்றி தோல்விகளுக்கப்பால், றோயல்-தோமிய விவாதம் ஒவ்வொராண்டும் ஏதோ ஒரு செய்தியை விவாதத்தினூடாக இந்தச் சமூகத்திற்குச் சொல்கிறது. அமெரிக்காவின் முக்கிய சிவில் செயற்றிட்டவாதியான ஜெசி ஜக்ஸன் கூறிய கருத்திலொன்று இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. ‘கலந்துரையாடலும் விவாதமுமே, ஜனநாயகத்தின் ஆன்மாவைத் தூண்டிவிடுவதற்கான வழிகளாகும்’ என்கிறார் அவர். – கற்பிற்; சிறந்தவள் கண்ணகியா? சீதையா?, பாசத்தில் சிறந்தவர்கள் இராம லக்குமணரா? பஞ்சபாண்டவரா? என்ற வழமையான, அடையாளமான தமிழ் விவாதப் பாரம்பரியத்தை மாற்றியதும் றோயல் தோமிய விவாதத்தின் பெருமை. இதன் மூலம் இலக்கிய வாதங்களைப் புறக்கணிப்பதாக அர்த்தமில்லை, ஆனால் அவற்றைத்தாண்டி சமூகம், அரசியல், கொள்கைகள் என்ற பரந்துவிரிந்த பயன் நிறைந்த வாதத்தைச் செய்வதே றோயல் தோமிய பாரம்பரியத்தின் அடையாளமாகிறது. இதுவரை பரி தோமாவின் கல்லூரி 5 முறையும், றோயல் கல்லூரி 9 முறையும் குலசேகரம் நினைவுக் கேடயத்தை சுவீகரித்திருக்கிறது. றோயல் தோமியப் பாரம்பரியமும், தமிழின் பெருமையும் சங்கமிக்கும் இத்தொடர் இன்னும் சிறப்பாகத் தொடர்ந்து நடைபெறவேண்டும் என்பதே பழைய மாணவராகிய எம் அனைவரதும் அவாவாகும்.

‘எனது வாழ்க்கையில் என்றுமே என்னுடைய கருத்துடன் உடன்பட்டவர்களிடமிருந்து நான் எதையுமே கற்றுக்கொண்டதேயில்லை’ – டட்லி ஃபீலட் மலோன் (அமெரிக்க சட்ட வல்லுனர்).

ஆரோக்கியமான விவாதங்கள் எமது அறிவுக் கண்களைத் திறக்கின்றன, ஃபெரஞ்ச்சுத் தார்மீகவாதியான ஜோசஃப் ஜோபேர்ட் சொல்கிறார், ‘ஒரு வினாவினை விவாதித்துப் பின் முடிவுகாணாது விடுவது என்பது, அவ்வினாவினை வாதிக்காமலேயே முடிவு ஒன்றை எடுப்பதை விடச் சிறந்தது’ என்கிறார். ஆகவே மாணவர்களின் திறனுக்கும், அறிவுக்கும் மட்டுமல்ல சமூகத்திற்கும் பயனளிக்கும் வேத்திய-தோமிய தமிழ் விவாதப் பயணம் தொடர எல்லாம் வல்ல இறைவனைப் பிரார்த்திக்கின்றேன்.

‘அது மலரட்டுமாக!’ [Floreat] ‘அது என்றும் நிலைத்திருக்கட்டுமாக’ [Esto Perpetua]

**************************************************************************

இந்தக் கட்டுரை றோயல் கல்லூரித் தமிழ் இலக்கிய மன்றத்தின் “தமிழ்நயம் 2010” இதழில் இடம்பெற்றது.

படங்கள் - நன்றி திரு.நிமலபிரகாசன் (www.nimal.info)

ஒரு அருமையான இசை அனுபவம்!

இசை காதுகளினூடு பயணித்து இந்த உடலையும், மனத்தையும் தன்வசப்படுத்திய ஒரு இனிய அனுபவம் இது. 

பொதுவாக ஏ.ஆர்.ரஹ்மானின் பாடல்கள் என்றால் எனக்குக் கொள்ளைப் பிரியம்! என்னை மயக்கும் இசை அவருடையது. அண்மையில் அவர் இசையில் வந்த ஒரு பாடலை, வித்தியாசமான முறையில் அனுபவிக்கும் சந்தர்ப்பம் வாய்த்தது, அந்த அனுபவம் அமைதியையும், மனத்திற்குப் புத்துணர்ச்சியையும் தருவதாக இருந்தது. இசை மூலம் ஒரு தவம் என்றும் இதைச் சொல்லலாம், அந்த சில நிமிடங்கள், அந்த மயக்கும் இசையில் மூழ்கி எழுகையில் மனம் தெளிவுபெறும் விந்தையை நான் உணர்ந்தேன்.

ஒரு மாலைப்பொழுது - இல்லை - அந்தி சாய்ந்து இருள் கவ்வத்தொடங்கும் வேளை.... அமைதியான தனி அறை... குறைவான வெளிச்சத்தில், குளிர்மையான தென்றல் யன்னலூடு பயணித்து உடலை வருடிச்செல்லும் பொழுது... எனது “சோனி - வோக்மன் எம்பி3 ப்ளெயரில்” முழுமையான சப்தத்தில் ஒலிக்கிறது அந்தப் பாடல்.... கண்ணை மூடி, ஒரு தவம் போல என்னை மறக்கிறேன்.... காற்றில் பறப்பது போல ஒரு அனுபவம்.... இதுதான் முதல்முறை!

அந்தப் பாடல் ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் இசையில் ஜோதா-அக்பர் திரைப்படத்தில் இடம்பெற்ற “க்வாஜா எந்தன் க்வாஜா” என்ற பாடல். அந்த அனுபவத்திற்குப் பிறகு அந்தப் பாடலின் இசை பற்றித் தேடியறிந்தேன். அந்தப் பாடல் சூஃபி இசை வடிவத்தினடிப்படையில் உருவானது, படத்தில் பாடல் இடம்பெறும் சந்தர்ப்பமும் அதையொத்ததுதான். நான் கேட்ட முதலாவது சூஃபி இசைப் பாடலும் இதுதான் என்று நினைக்கிறேன்... இந்தப் பாடலை இதற்கு முதல் பலமுறை கேட்டிருக்கின்றேன், என்னைக் கவர்ந்தும் இருக்கிறது, ஆனால் தனியாக, அமைதியான நிலையில், கண்ணைமூடி இரசிக்கும் போது மெய்சிலிர்க்கும் அனுபவத்தை இது தந்தது! 

இதை நீங்களும் அமைதியான சூழலில் நீங்களும் கேட்டுப்பாருங்கள், உங்கள் அனுபவத்தையும் இங்கு பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள். வரிகள் உங்கள் கவனத்தைச் சிதைக்கிறது என உணர்ந்தால், இதே பாடலின் ஹிந்திப் பதிப்பைக் கேளுங்கள்! வரிகளை விட, இங்கு இசையின் அனுபவம் தான் இனிமையானது!

சொற்சமர்க் கால ஞாபகங்கள்! - (03) எதிரிகளும், வைரிகளும்...

இது ஒரு தொடர்ப்பதிவு

இதன் முன்னை அங்கத்தைப் படிக்க : சொற்சமர்க் கால ஞாபகங்கள்! - (02) கூர் தீட்டப்படுகிறோம்...

சமர் என்று வந்துவிட்டால் எதிரிகள் இல்லாமல் முடியுமா? சொற்சமரான விவாதத்தைப் பொருத்த வரையில் எதிரணிகள் தான் எங்கள் எதிரிகள். ஆம் விவாதம் தொடங்கி முடியும் வரை அந்த உணர்வோடுதான் வாதிடுவோம், வெற்றிக்கனி பறிக்கும் வரை அந்தச்சூடு உடலில் தணியாது. விவாதத்திற்கு முன்னும், பின்னும் நண்பர்களாக இருப்போம், விவாதச் சமரின் போது எங்கள் எதிரிகளாகவே பாவிப்போம், காரணம் அப்போதுதான் அந்த உணர்வு விவாதத்திற்கு இன்னும் உயிரூட்டுவதாக இருக்கும். 

எதிரிகள் என்றால் அதில் நிறைய வகையுண்டு. றோயல் கல்லூரித் தமிழ் விவாத அணியைப் பொருத்த வரையில் எங்களது பாரம்பரிய வைரிகள் பரி தோமாவின் கல்லூரி அணிதான். றோயல்-தோமிய பாரம்பரியம் இங்கும் தொடர்கிறது. கடந்த 16வருடங்களாக தொடர்ந்த றோயல் தோமிய தமிழ் விவாதச் சமர் வருடாவருடம் நடைபெற்று வருகிறது, எந்தவொரு வேத்தியனுக்கும் இந்தப் போட்டியில் பங்கெடுப்பது என்பது மிகவும் மதிப்பான, பெருமையான ஒரு விடயம், நான் 3 முறை இப்போட்டிகளில் பங்குபற்றி வெற்றியும் பெற்றிருக்கிறேன். அதில் 2 முறை அணியின் தலைவனாக வெற்றிபெற்ற மகிழ்ச்சிக்கு ஈடு இணை இல்லை. றோயல்-தோமிய விவாதங்களில் கடைசியான பரி தோமாவின் கல்லூரி அணி வெற்றி பெற்றது 2002ம் ஆண்டில் அதன் பின் தொடர்ந்து 7 வருடங்கள் எமது அணியே வெற்றிபெற்று வருகிறது. பரி தோமாவின் கல்லூரி அணி கடந்த சில வருடங்களாக சிறப்பான நிலைமையில் இல்லை என்பதையும் நான் இங்கு சுட்டிக்காட்ட வேண்டும் ஆனால் கடைசியாக நடைபெற்ற 16வது றோயல்-தோமிய தமிழ் விவாதச்சமாரில் தோமிய அணி கடுமையான சவால் கொடுத்தது என்பதை மறுக்க முடியாது, கிட்டத்தட்ட 5 வருடங்களின் பின் மிகச்சிறப்பான தோமிய அணியாக அது காணப்பட்டது, ஆக வருங்காலங்களில் தோமிய அணி இன்னும் வலுவானதாக வரும் என்று எதிர்பார்க்கலாம். றோயல்-தோமிய பாரம்பரிய தமிழ் விவாதச் சமர் பற்றி மேலுமறிய இங்கே சொடுக்கவும்.

றோயல்-தோமிய விவாதத்திற்கு அடுத்தபடியாக நாங்கள் சவாலான போட்டியாகக் கருதுவது றோயல்-பம்பலப்பிட்டி இந்து விவாதப் போட்டிகளைத்தான். றோயல்-தோமிய பாரம்பரியம் போல ஏதுமில்லாவிட்டாலும், தமிழ் விவாதத்தைப் பொருத்தவரை பம்பலப்பிட்டி இந்துக் கல்லூரி எங்களுக்குச் சவாலான ஒரு அணிதான். அண்மைக்கால (கடந்த 5 வருடங்கள்) தமிழ் விவாதப் போட்டிகளின் முடிவுகளை பார்த்தீர்களேயானால் பெரும்பான்மையான விவாதச் சுற்றுப் போட்டிகளின் இறுதிப் போட்டிகள் றோயல்-பம்பலப்பிட்டி இந்து போட்டிகளாகவே அமைந்திருக்கிறது. சில வருடங்களில் நாமும், சில வருடங்களில் அவர்களும் வென்றிருக்கிறார்கள். பருவகாலத்திற்கும், அணிகளின் நிலைக்கும் ஏற்ப இது மாறுபடும். நாங்கள் முக்கியமாக மோதும் போட்டிகளில் முதன்மையானது கல்வி அமைச்சு நடத்தும் தமிழ்த்தினப்போட்டிகள் 2006ம் ஆண்டு றோயல் கல்லூரி அணி முதலாம் சுற்றுடன் வெளியேறிவிட, வலைய மட்டத்தில் பம்பலப்பிட்டி இந்து வெற்றிபெற்றது. 2007 மற்றும் 2008ம் ஆண்டுகளில் தொடர்ந்து இரு முறையும் றோயல் கல்லூரியே வலையமட்டத்தில் வெற்றிபெற்று பின்னர் அகில இலங்கை மட்டம் வரை சென்றது, இதில் 2008ல் அகில இலங்கை ரீதியில் முதலிடத்தையும் பெற்றமை குறிப்பிடத்தக்கது, அந்த இரண்டு ஆண்டுகளும் அணியைத் தலைமைதாங்கியவன் என்ற விதத்தில் எனக்கு மகிழ்ச்சியான தருணங்கள் அவை. (இதற்கு முன்னர் 2004ல் நிஷாந்தன் அண்ணாவின் தலைமையில் றோயல் கல்லூரி அணி தேசிய மட்டத்தில் முதலிடம் பெற்றது குறிப்பிடத்தக்கது)! இதோ 2009ம் ஆண்டுப் போட்டியில் சில பம்பலப்பிட்டி இந்து வென்றிருக்கிறது. பம்பலப்பிட்டி இந்து அணி சவாலான அணி, அதை நாம் எப்படி எதிர்கொள்கிறோம் என்பதைப்பொருத்துத்தான் விவாதத்தில் வெற்றி தோல்வி நிர்ணயமாகிறது. என்து கணிப்பின்படி அவர்களது பலம் பெரும்பாலும் மொழியாற்றலும், உறுதியான கருத்துரைப்பும் எமது பலம் பயிற்சி அனுபவமும், சமயோசிதமும், இது இரண்டிற்குமிடையேயான யுத்தத்தை நீங்கள் காண விரும்பினால் கட்டாயம் ஒரு றோயல்-பம்பலப்பிட்டி இந்து விவாதப் போட்டியைப் பாருங்கள்! 

இதைவிட குறிப்பிட்டுச் சொல்லக்கூடிய எதிர் அணிகள் இன்னும் ஒன்றிரண்டுண்டு. வெள்ளவத்தை இந்து மகளிர் கல்லூரி (சைவ மங்கையர் கழகம்) அணி, பம்பலப்பிட்டி இராமநாதன் இந்து மகளிர் கல்லூரி அணி என்பன குறிப்பிடத்தக்கது. 2007ம் ஆண்டு என்று நினைக்கிறேன், கொழும்பு மகளிர் கல்லூரியினால் நடத்தப்பட்ட தமிழ் விவாதப் போட்டிகளின் அரை இறுதிச்சுற்றில் பலமான இந்து மகளிர் கல்லூரி அணியைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. தலைப்பு - சகோதர பாசத்தில் சிறந்தவர்கள் இராம இலக்குமணரே என்று நாங்களும் பஞ்ச பாண்டவரே என்று அவர்களும். விவாதம் நடந்தது - மிக்க சூடாகவும் கொதிப்புடனும். அவர்கள் அணியில் எல்லோரும் எம்மை விட வயதில் மூத்தவர்கள் ஆக எம்மிடம் தோற்கக்கூடாது என்று வைராக்கியத்துடன் சூடாகவே வாதிட்டனர். எனது விவாதப் பயணத்தில் நான் கண்ட மிகச் சூடான வாதங்களுள் இதுவும் ஒன்று. விவாதத்தின் சூட்டில் விவாதம் மிகப்பெரும் எல்லைகளையெல்லாம் தொட்டது, கடைசியில் நாம் வெற்றி பெற்றோம், அந்த விவாதம் பற்றி எழுதவேண்டுமானால் தனிப்பதிவு ஒன்றே எழுதலாம். விவாதத்தில் நாம் வென்று இறுதிப் போட்டிக்குச் சென்று இந்துவை வீழ்த்தி வெற்றிகண்டோம், அந்தப் போட்டித் தொடரை அடுத்த வருடமும் வெற்றிகொண்டதும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.

அந்த 2007 மற்றும் 2008 இரு பருவகாலங்களிலும் நாம் இந்துவிடம் தோற்றது 4 முறைதான், 2 முறை பெனடிக்ட் கல்லூரி அணி நடத்திய போட்டிகளில்  மற்ற ஒன்று இரத்மலானை இந்துக் கல்லூரி நடத்திய போட்டியிலும், அடுத்தது உவெஸ்லிக் கல்லூரி அணி நடத்திய போட்டியிலுமாகும். இரத்மலானை இந்து போட்டியில் நாம் இந்துவிடம் தோற்றது கற்பு பற்றிய சர்ச்சையிலாகும், கற்பிற் சிறந்தவள் கண்ணகி என்று நாங்களும், சீதை என்று அவர்களும் வாதிட்டார்கள் - கற்பு என்ற சர்சையில் தோல்வி. அடுத்தது உவெஸ்லிக் கல்லூரி போட்டியில் தோற்றமைக்கு அலட்சிம் தான் முக்கிய காரணம், நான் அதை மமதை, அதீத நம்பிக்கை என்று கூடச்சொல்வேன். வாழ்க்கை எமக்கு சில நல்ல படிப்பினைகளை சில கசப்பான அனுபவங்கள் ஊடாகத் தருவதுண்டு, அது போன்றவொரு நிகழ்வுதான் இது. அது வரை பெற்ற வெற்றிகள் கொடுத்த போதை அலட்சியமான வாதத்திற்கு வழிகாட்டியது, ஆனால் அந்தத் தோல்வி எம்மைத் தட்டியெழுப்பி, மீண்டும் கால்களை நிலத்திற் படச்செய்தது என்று சொன்னால் மிகையில்லை. அதன் பின்தான் சந்தித்த இடத்திலெல்லாம் வெற்றிகளை தக்கவைக்கத் தொடங்கினோம் தொடங்கினோம். இந்து ஒன்றும் சளைத்த அணி என்று எண்ணிவிட வேண்டாம், அருமையான விவாதிகளைக் கொண்ட பலமான அணியாகவே இருந்தது. இதன் பின்பே கொழும்புப் பல்கலைக்கழக சட்டபீடம் நடாத்திய பாராளுமன்ற முறையிலான தமிழ் விவாதப் போட்டிகளில் 2008. 2009ல் நாம் வெற்றி பெற்றோம். 

என்னதான் விவாதம் சார்ந்த விடயங்களில் நாம் வைரிகளாக இருந்தாலும், அதற்கு வெளியில் நட்புணர்வுடன் தான் பழகினோம். என்னுடைய காலத்தில் விவாதித்த வைரி அணி விவாதிகளுள் என்னைக் கவர்ந்த விவாதிகளை இங்கு குறிப்பிட விரும்புகிறேன். இந்துக் கல்லூரி அணியின் தலைவராக இருந்த விதூஷன் ஒரு மிகத்தரமான விவாதி, கருத்துக்களை உணர்ச்சியுடன் கூறுவதில் சிறந்தவர், அனல் பறக்க விவாதிப்பது அவர் பாணி. இந்துக் கல்லூரியின் 4ம் விவாதியாக இருந்த சஞ்சீவனையும் குறிப்பிட வேண்டும், நக்கல் விவாதத்திற்கும், நகைச்சுவைக் கருத்துகளுக்கும் ஆள் பெயர்போனவர். இதைவிட இந்துக் கல்லூரிக்கு பின்னர் தலைமைதாங்கிய சிவாம்சன், தற்போது தலைமைதாங்கும் கஜானன் ஆகியோர் சிறப்பான தமிழ் பேசும் நல்ல விவாதிகள். அந்த 2007 மகளிர் கல்லூரி அணியில் பங்குபற்றிய இந்து மகளிர் கல்லூரி அணி நான் பார்த்த மிகச் சிறந்த அணிகளில் ஒன்று, அண்மையில் கொழும்பச் சட்ட பீட பாராளுமன்ற விவாதப் போட்டிகளில் நடுவராகப் பணியாற்ற அழைக்கப்பட்டிருந்தேன், அதன் போது வந்த இந்து மகளிர் அணியைக் கண்டு அதிர்ச்சி அடைந்தேன், அவ்வளவு தமிழ்க்கொலை, எப்படியிருந்த அணி இப்படி ஆயிட்டே என்று வருத்தம் தான். விவாதத்தில் எந்த முரண்பட்ட கருத்தையும் என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியும் ஆனால் தமிழ்க்கொலையை ஏற்றுக்கொள்ளவே முடியாது, தமிழைச் சரியாகப் பேச முடியாதவர்கள், அதைப் பயின்றபின் மேடையேறவேண்டும் என்பது எனது அபிப்ராயம். அண்மையில் மீண்டும் பழைய நிலைக்குத் திரும்பி, சிறப்படைந்து வரும் தோமிய விவாத அணியின் விஜய் அபிநந்தன் சிறப்பாக வாதிக்கிறார், கடந்த றோயல்-தோமிய விவாதத்தில் சிறப்புமிக்க சிறந்தவிவாதிக்கான விருதையும் வென்றவர் இவர்.

ஒவ்வொரு விவாத அணிக்கும் ஒரு பலம் இருக்கிறது, பலவீனமும் இருக்கிறது. நான் அறிந்த பல அணிகள் எமது வேத்திய அணியுடன் இலக்கிய விவாதங்களில் ஈடுபடுவதை விரும்புவதில்லை, அது போலவே ஒவ்வொரு அணிக்கும் பலம், பலவீனம் இருக்கிறது, இவற்றைச் சரியாகக் கணித்தால் வெற்றியை அதன் பாதையில் செப்பனிட முடியும். இந்த வருடத்தில் நடைபெற்ற சில போட்டிகளில் பம்பலப்பிட்டி இந்து பெற்ற வெற்றிகளுக்குக் காரணம் அவை வேத்திய அணியில் காணப்பட்ட சில தொய்வு நிலைகளை அடையாளங் கண்டுகொண்டதாக இருக்கலாம் என்பது எனது கணிப்பு.

இது தொடர்பிலான சில வெற்றியின் இரகசியங்கள், சாதித்தவர்கள், அனுபவஸ்தர் கூற்றுக்களாக -

உன் எதிரி உன்னை அச்சம் கொள்ளச் செய்யும் முயற்சிகளை அவதானிப்பதன் மூலம் அவன் எதற்கெல்லாம் அச்சப்படுகிறான் என்று அறிந்திட முடியும் - எரிக் ஹொஃபர்.

உன் எதிரி பிழைவிட்டுக்கொண்டிருக்கும் போது இடையூறு செய்யாதே - நெப்போலியன் போனபார்ட்

எங்கள் எதிரிகளிடமிருந்தும் நாங்கள் நிறையக் கற்றுக்கொள்ளலாம் - ஓவிட்

பாம்பைப் பிடிப்பதற்கு உன்எதிரியின் கரத்தைப் பயன்படுத்து - பாரசீகப் பழமொழி

இவையெல்லாம் விவாதத்தில் பயன்படுத்தக்கூடிய உத்திகள்! பலமான எதிரணிகள் இருந்தால் தான் விவாதம் சூடுபிடிக்கும், அந்த வகையில் நான் எங்களைச் சவாலுக்குட்படுத்திய இந்த அணிகளை பெருமிதத்துடன்தான் பார்க்கிறேன்! எனது விவாதப் பயணத்தில் மறக்கமுடியாத தருணங்களைத்தந்ததற்கு அவர்களுக்கு நன்றி.... மறக்கமுடியாத மட்டுமல்ல மறக்க நினைக்கும் சில தருணங்களும் உண்டு... அவை பற்றி அடுத்த பதிவில்....

(தொடரும்)

சொற்சமர்க் கால ஞாபகங்கள்! - (02) கூர் தீட்டப்படுகிறோம்...

இது ஒரு தொடர் பதிவு

இதற்கு முன்னைய அங்கத்தைப் படிக்க : சொற்சமர்க் கால ஞாபகங்கள்! - (01) ஒரு பயணம் தொடங்குகிறது...

முடியாத ஒரு சுற்றுப்போட்டியுடன் எனது றோயல்கல்லூரி விவாத அணிப்பயணம் ஆரம்பமானது. புனித பேதுரு கல்லூரி நடாத்திய அந்த விவாதச்சுற்றுப் போட்டியின் இறுதிப் போட்டிக்கு றோயல் கல்லூரி அணி தெரிவாகியிருந்தது, இறுதிப் போட்டியைப் பின்னொருநாள் நடத்துவோம் என்று கூறியவர்கள் அதன் பின் இன்றுவரை 6 வருடங்களாகியும் இன்னும் நடத்தவேயில்லை. சிலர் தமது விவாத பயணத்தை ஆரம்பிக்கும் முதல் போட்டியின் முடிவை sentimental ஆக நினைப்பது வழக்கம். முதல் போட்டியில் வென்றிருந்தால் நன்று, தோற்றிருந்தால் கவலை ஆனால் எனக்கு எல்லாம் கலந்த ஒரு sentimental உணர்வு!

ஒருவாறு விவாதக் கழகத்திலிருந்து அணிக்குத் தெரிவாகிவிட்டாச்சு இனி ராஜா போல இருக்கலாம் என்று நான் அந்த பதினைந்தாம் வயதில் கட்டிய மனக்கோட்டை உடைய சில நாட்களே தேவைப்பட்டது. அடுத்த பயிற்சி நாளில் எங்களுக்கான பயிற்சிகள் இன்னும் அதிகமாக்கப்பட்டது. முன்னமே குறிப்பிட்டது போல றோயல் கல்லூரி விவாத அணியில் இடம்பெறுவது என்பது இன்னொரு பாடத்தை மேலதிகமாப்க படிப்பதற்குச்சமமானது, அந்த பயிற்சி வகுப்பில் நாம் படிக்கவேண்டிய புத்தகங்கள், எமக்குத் தெரிந்திருக்க வேண்டிய விடயப்பரப்புக்கள், மனப்பாடம் செய்ய வேண்டிய பாடல்கள் என பட்டியல் பட்டியலாக எமக்கு வீட்டு வேலை தரப்பட்டது. அதுவும் இலக்கியத்தில் இன்பம் காணும் senior ஒருத்தர் எங்களுக்கு தந்த இலக்கியப் புத்தகங்களின் பட்டியலைக் கண்டால் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ் படிப்பவருக்குக்கூட வயிற்றைக்கலக்கும். மிகைப்படுத்திச் சொல்லவில்லை ஆனால் அதுதான் உண்மை. சங்க இலக்கியம் முதல் இன்றைய நவீன இலக்கியங்கள் வரை ஓரளவாவது அனைவரும் தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்பதால் அகநானூறு, புறநானூறு, பதிற்றுப்பத்து, சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, சீவக சிந்தாமணி, குண்டலகேசி, வளையாபதி, திருக்குறள், நாலடியார், கம்பராமாயணம், மகாபாரதம், பாரதியார் கவிதைகள், கண்ணதாசன் கவிதைகள், வைரமுத்து கவிதைகள், சினிமாப் பாடல்கள், புதுக்கவிதைகள், புரட்சிக்கவிதைகள் என்று கட்டுக்கட்டாய் இன்னும் பல (நான் இப்போது ஞாபகப்படுத்த விரும்பாத) இலக்கிய வீட்டுவேலைகள் ஒருபுறம், மறுபுறம் அரசியல் சமூகஞ் சார்ந்த விடயங்கள் பற்றிய வாசிப்புக்களைச் செய்யவேண்டும், அத்தோடு தினமும் பத்திரிகைகள் வாசித்து, அதிலும் குறிப்பாக ஞாயிறு வாரப் பத்திரிகைகள் வாசித்து அவற்றில் வரும் அரசியல், இலக்கியக் கட்டுரைகள் என்பனவற்றில் முக்கியமானவற்றை தொகுக்கவும் வேண்டும். இவ்வளவும் எங்களுக்குத் தரப்பட்டது நாங்கள் தரம் 10 படிக்கும் போது. அன்றைக்கு நாங்கள் எங்களுக்குள் எங்கள் seniors ஐ திட்டடியது போல இதற்கு முன்பு யாரும் திட்டியிருக்கமாட்டார்கள் என்று நினைக்கிறேன். இத்தனை ஆக்கங்களைப் படிக்க வேண்டியிருந்தாலும் இவற்றில் பலதை நான் விருப்புடன் படித்தேன், அதிலும் குறிப்பாக கம்பராமாயணத்தை மிகவும் ஆர்வத்தோடு படித்தேன், கம்பனுக்குப் பிறகு எனக்கு மிகப்பிடித்தது பாரதியார் கவிதைகள். சங்கப் பாடல்களில் புறநானூற்றுப் பாடல்களிலும் எனக்கொரு காதல் பிறந்தது. அரசியல் சமூக விடயங்களைப் படிப்பதில் எனக்கு அவ்வளவு பிரச்சினை இருக்கவில்லை ஏனெனில் ஏற்கனவே நான் அதைப் படித்துக்கொண்டுதான் இருந்தேன். ஆனாலும் நாம் எல்லோரும் எல்லாவற்றையும் படித்தோம் என்று சொல்வதற்கில்லை.அப்படியே seniors அதிகம் கண்டிப்போடு கேட்டால் கூட O/L exam வருது என்று சாக்குச் சொல்லி escape ஆகிவிடுவோம்! ஆனாலும் அந்தக் கண்டிப்பு எங்கள் அறிவிற்கு நிறைய ஊட்டத்தை வழங்கியது என்பது மறுப்பதற்கில்லை.

இதை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் இவ்வேளையில் எனது தம்பி அடுத்த மேசையிலிருந்து 10 பாரதியார் கவிதைகளை மனனஞ்செய்து கொண்டிருந்தான், அதுவும் சும்மா அல்ல, இடைவெளிக்கிடைவெளி அந்த வீட்டுவேலையைத் தந்த senior ஐ நன்கு திட்டியபடி. அதைப் பார்த்ததும் எனக்கு ஒரு சின்ன புன்முறுவல் பூத்தது.  அடடா நாங்கள் அன்று செய்தததைத் தான் இன்று வருபவர்களும் செய்கிறார்கள்,  நாங்கள் எங்கள் seniors ஐத் இந்த கண்டிப்புக்காக மனதுக்குள் திட்டினோம், நாங்கள் seniors ஆன போது எங்களையும் சிலர் திட்டித்தானே இருப்பார்கள்! “வாழ்க்கை ஒரு வட்டமடா”! - என்தம்பிக்கும் ஒருநாள் புரியும் இந்த வீட்டுவேலைகளின் அருமை! (எனக்கும் ஒரு நாள் புரிந்தது போல....)

இத்தனை இலக்கியங்கள் படிப்பது மட்டுமல்ல அதை அடுத்த பயிற்சி நாளில் விவாதத்தில் பயன்படுத்தவும் செய்தோம். Theory மட்டுமல்ல Practicals ம் எங்கள் பயிற்சியில் முக்கியம் பெற்றது. அண்மையில் வெற்றியின் சூத்திரம் பற்றிய ஆங்கில நூல் ஒன்றை்ப படிக்கும் போது அதில் குறிப்பிட்டிருந்த ஒரு விடயம், உங்களிடம் எவ்வளவு வளம் இருக்கிறதென்பது பிரச்சினையல்ல, அதை திறமையாகப் பயன்படுத்தும் திறன் உங்களிடம் இருக்கிறதா? என்பதே முக்கியமானது. வெறுமனே புத்தகங்களை வாசித்துவிட்டால் போதாது அந்த அறிவைச் சரியாகப் பயன்படுத்தும் திறன் தான் வெற்றியின் திறவுகோல். நாங்கள் இரண்டையும் இங்கு படித்தக்கொண்டோம்! 

இன்றைய கல்வித்திட்டத்தில் இணைப்-பாடவிதானச் செயற்பாடுகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கிறார்கள், காரணம், நாம் பெறும் ஏட்டுக்கல்வியைப் பிரயோகப் படுத்த அதுவே சந்தர்ப்பமாக அமைகிறது. ஆனால் பல மாணவர்கள் இணைப்-பாடவிதானச் செயற்பாடுகளில் அதிகம் அக்கறைகாட்டாமல் இருப்பது மிகக்கவலையளிக்கிறது. படிப்பதைவிட்டு விட்டு ஏனைய செயற்பாடுகளில் ஈடபடவேண்டும் என்ற தேவையில்லை ஆனால் வெறும் புத்தகங்களும் பரீட்சைகளும், உயர்புள்ளிகளும் மட்டும் வாழ்க்கைக்குத் தேவையானதைத் தந்து விடாது. இந்த உண்மையை நான் உணர்ந்து கொண்டது இந்த அணியில் சேர்ந்ததன் பின்புதான். எனக்கு நல்ல நண்பர்களைத் தந்ததும், தோல்வியைக் கண்டால் துவண்டுவிடும் எனக்கு, அந்தத் தோல்வியையே தோற்கடித்துவிடும் மனத்திடத்தை உண்டாக்கியதும், மனிதர்களைப் படிக்கும் அனுபவத்தைத் தந்ததும் இந்த விவாத அணிதான் என்பதை மகிழ்ச்சியோடு சொல்லுவேன்..... வெற்றி தோல்வி நிறைந்த ஒரு பயணத்தின் ஆரம்பத்திற்கு அருமையான பயிற்சியை விவாத அணி எனக்கு வழங்கியது.....

தேடிச் சோறு நித‌ந்தின்று   

பல‌ சின்னஞ் சிறு கதைகள் பேசி 

மனம் வாடித் துன்பம் மிக உழ‌ன்று  

பிறர் வாடப் பல செயல்கள் செய்து

நரை கூடிக் கிழப்பருவமெய்திக்  

கொடுங்கூற்றுக்கிரையெனப் பின் மாயும்  

பல வேடிக்கை மனிதரைப் போல் 

இவனும் வீழ்வானென நினைத்தாயோ....

- மகாகவி சுப்ரமணிய பாரதி

இரண்டு நிகழ்வுகளும் அவற்றுக்கான இரண்டு பாடல்களும்!

அண்மை நாட்களாக இரண்டு பாடல்கள் எனது இசைத்தொகுப்பில் தொடர்ந்து ஒலித்த வண்ணமுள்ளது. இவையிரண்டும் இரண்டு வேறுபட்ட நிகழ்வுகளுக்காக இசைக்கப்பட்ட பாடல்கள்.

முதலாவது செம்மொழி மாநாட்டிற்காக ஏ.ஆர்.ரஹ்மான் இசையமைத்துள்ள பாடல். “செம்மொழியான தமிழ் மொழியாம்....” என்ற இந்த பாடலை கருணாநிதி தொகுத்துள்ளார் (எழுதியுள்ளார் என்பதில் எனக்குடன்பாடில்லை, ஏனெனில் பல வரிகள் எம்பழந்தமிழ் இலக்கியங்களிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவையே!) 27 பாடகர்கள் பாடியுள்ளார்கள் மேலும் 15 பேர் பின்னணியில் பாடியிருக்கிறார்கள். 3 தலைமுறை பாடகர்களையும் ஒன்றிணைத்து ரஹ்மான் இந்த பாடலை உருவாக்கியிருக்கிறார். 

பாடியவர்கள்


A. R. ரஹ்மான்
T. M. சௌந்தராஜன்
T. L. மகாராஜன்
P. சுஷீலா  
ஹரிஹரன்
நித்யஸ்ரீ  மகாதேவன்
சின்ன  பொண்ணு
ஸ்ரீநிவாஸ்
ப்ளாஷி  
கார்த்திக்
நரேஷ் ஐயர்  
சின்மயி
சவீதா மோகன்
ஹரிணி
ஸ்ருதி  ஹாசன்
யுவன்  ஷங்கர்  ராஜா
விஜய் யேசுதாஸ்
குணசேகரன்
T. M. கிருஷ்ணன்
அருணா  சாய்ராம்
சௌம்யா
G. V. பிரகாஷ்
ரைஹானா
சுஷீலா ராமன்
காஷ்
பாம்பே ஜெயஸ்ரீ
நாகூர் சகோதரர்கள்


பின்ணனி குரல்கள்

நேஹா
உஜ்ஜைநீ
தேவன்
சரிசி
நிதின் ராஜ்
சகித்
R. விஜய் நாராயண்
DR. நாராயண்
பாக்யராஜ்
சுபிக்ஷா
அனிதா
K. ரேணு
மாயா  ஸ்ரீசரண்
கல்யாணி
ரகீப் ஆலம்

இதோ கருணாநிதி தொகுத்த பாடல் வரிகள் -

பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் -
பிறந்த பின்னர், யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளீர்!

உண்பது நாழி உடுப்பது இரண்டே
உறைவிடம் என்பது ஒன்றேயென
உரைத்து வாழ்ந்தோம் - உழைத்து வாழ்வோம்

தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா எனும்
நன்மொழியே நம் பொன் மொழியாம்!
போரைப் புறம் தள்ளி
பொருளைப் பொதுவாக்கவே
அமைதி வழி காட்டும்
அன்பு மொழி
அய்யன் வள்ளுவரின் வாய்மொழியாம்!

ஓரறிவு முதல் ஆறறிவு உயிரினம் வரையிலே
உணர்ந்திடும் உடலமைப்பை பகுத்துக் கூறும்
ஒல்காப் புகழ் தொல்காப்பியமும்
ஒப்பற்ற குறள் கூறும் உயர் பண்பாடு
ஒலிக்கின்ற சிலம்பும், மேகலையும்
சிந்தாமணியுடனே வளையாபதி குண்டலகேசியும்
செம்மொழியான நம் தமிழ் மொழியாம்!

அகமென்றும் புறமென்றும் வாழ்வை
அழகாக வகுத்தளித்து
ஆதி அந்தமிலாது இருக்கின்ற இனியமொழி -
ஓதி வளரும் உயிரான உலகமொழி -
நம் மொழி - நம் மொழி - அதுவே
செம்மொழி - செம்மொழி - நம் தமிழ் மொழியாம்!
வாழிய வாழியவே! வாழிய வாழியவே! வாழிய வாழியவே!

நல்ல இசையுடன் பாடல் ஆரம்பிக்கிறது, ஆனால் செம்மொழி மாநாட்டுப் பாடல் என்ற வகையில் இடையிடையே வரும் ரப் வ(இ)சையை தவிர்த்திருக்கலாம். மேலும் தமிழ் வரிகளைப் பாடியதில் சில பிழைகள் என்காதுக்கு எட்டின. யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் என்பதில் கேளிர் என்பது கேளீர் என்று பாடப்பட்டிருக்கிறது (அல்லது ஒழுங்காகப் பாடப்பட்டிருந்திருந்தாலும் இசைச் சேர்க்கை, effects சேர்க்கையின் பின் கேளீர் என்றே கேட்கிறது.) மேலும் “பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்” என்பதில் பிறப்பொக்கும் என்பது பிறப்புக்கும் என்றே ஒலிக்கிறது. எமது தமிழ்மொழியின் பெருமை கூறும் வரிகளைப் பிழையாக ஒலிக்கும்படி அமைத்ததில் எனக்கு வருத்தம். மற்றப்படி “வந்தே மாதரம்” அளவிற்கு சிறப்பாக அமையக்கூடிய பாடல் இது. இந்தப் பிழைகளை சீரமைத்து, ரப் வசையை நீக்கிவிட்டால் சிறப்பாக இருக்கும்! இந்த செம்மொழிப் பாடலுக்கு ரப் இசை பொருந்தவில்லை அல்லது பொருத்தமில்லை என்பது என் கருத்து.

இதோ அந்த செம்மொழி மாநாட்டுப் பாடல் :

// 

அடுத்த பாடல் ஃபிஃபா 2010 காற்பந்தாட்ட உலகக்கிண்ணத்தின் Theme பாடல். தென்னாபிரிக்காவில் அடுத்தமாதம் நடைபெறவிருக்கும் உலகக்கிண்ணக் காற்பந்தாட்டப்போட்டிகளைப் பிரபலப்படுத்த ஃபிஃபா உலகக்கிண்ணம் தென்னாபிரிக்கா 2010ன் துணை நிறுவனமான கொககோலா நிறுவனம் சோமாலிய-கனேடிய பாடகரான கேனானின் ட்ரௌபடோ என்ற இசைத் தொகுப்பில் இடம்பெற்ற “வேவின் ஃப்ளாக்” என்ற பாடலைத் தெரிவு செய்துள்ளது. அதனை சில மாற்றங்களுடன் கேனான் ஃபிஃபா உலகக் கிண்ணத்தின் theme பாடலாக வெளியிட்டிருக்கிறார். ஹிப் ஹொப் வகையைச் சேர்ந்த இப்பாடல் அருமையான மென்மைத் துள்ளலாக இருக்கிறது! கடந்த கிரிக்கெட் உலகக்கிண்ணத்திற்கு ஷகி மற்றும் சில மேற்கிந்தியத்தீவுப் பாடகர்கள் இணைந்து வழங்கிய theme பாடல் போல இதுவும் மிகச்சிறப்பாக இருக்கிறது! கேட்டுப்பாருங்கள் :

//

சொற்சமர்க் கால ஞாபகங்கள்! - (01) ஒரு பயணம் தொடங்குகிறது...

றோயல் கல்லூரி - என் வாழ்வின் முக்கியமான அத்தியாயாம், அது எனக்குத் தந்த இனிமையான விடயங்களில் முதன்மையான அனுபவம் - விவாதம்! நான் றோயல் கல்லூரி விவாதக் கழகத்திற்குத் தெரிவு செய்யப்பட்டது தரம் 9ல். அது வரை பேச்சுப்போட்டிகளில் மட்டுமே நான் பங்குபற்றி வந்தேன். தரம் 9ல் நான் விவாதக் கழகத்திற்குத் தெரிவு செய்யப்பட்டிருந்தாலும், தரம் 10ன் இறுதிக்காலத்தில் தான் விவாத அணியில் உதிரியாக இடம் கிடைத்தது. றோயல் கல்லூரித் தமிழ் விவாத அணி 55 வருட பாரம்பரியமும், தனித்துவமும் கொண்டது, அத்தகைய பெருமையான அணியில் இலகுவில் இடம்பெற்றுவிட முடியாது என்பது வேத்தியர்கள் அனைவரும் அறிந்த உண்மை. சில வேளை கழகத்தில் இணைந்து 2-3 ஆண்டுகள் கழிந்துங்கூட அணியில் இடம்கிடைப்பது நிச்சயமானது அல்ல. தனிப்பட்ட திறமைகளுக்கப்பால், குழுரீதியான ஒருமித்த செயற்பாடுகளே அணித்தெரிவில் முக்கியமாகக் கருதப்படுகிறது - பேச்சுப் போட்டிக்கும், விவாதப் போட்டிக்கும் இடையேயான அடிப்படை வித்தியாசமே அதுதான்.

என்னுடன் ஆரம்பத்தில் என்னுடைய தரத்திலிருந்து (batch) 6 பேர் விவாதக் கழகத்திற்குத் தெரிவுசெய்யப்பட்டார்கள். முதலில் சிவசங்கரனும், நானும், ராகவனும் தெரிவுசெய்யப்பட்டோம். அடுத்த பிரிவில் விசாகனும், முகுந்தராஜீம், ராகுலனும் தெரிவு செய்யப்பட்டார்கள். எங்களுக்கு அடுத்த தரத்திலிருந்து (next batch) கபிலனும், உமாசங்கரனும், அர்ஜீனரும் தெரிவுசெய்யப்பட்டார்கள். ஒவ்வொரு புதன்கிழமையும் 2 மணி முதல் 5 மணி வரை பயிற்சி விவாதங்கள் இடம்பெறும் - ஆனால் அப்போதெல்லாம் அதில் பங்கு கொள்வதில் எனக்கு அவ்வளவு ஆர்வமிருக்கவில்லை, காரணம் மிக எளிமையானது, அங்கு எமக்கு விவாதிக்க வாய்ப்புக் கிடைப்பதே அரிது. எமக்கு முன்னைய தரத்திலிருந்து விவாதக் கழகத்திற்கு யாரும் தெரிவு செய்யப்படாவிட்டாலும், அதற்கு முன்னைய தரத்திலிருந்து விவாதக் கழகத்திலும், அணியிலுமாக மொத்தம் 6 பேரும், அவர்களுக்கு முன்னைய தரத்திலிருந்து ஒருவரும், அதற்கும் முன்னைய தரத்திலிருந்து மூவரும் அணியிலிருந்தனர். ஆகவே அவர்களது பயிற்சி விவாதங்களைப் பார்ப்பதே எங்களின் ஆரம்பகட்டப் பயிற்சி. அன்றைக்கு என்னவோ அதன் அருமையும் அவசியப்பாடும் எனக்குத் தெரியவில்லை - ஒவ்வொரு பயிற்சி நாள் வரும் போதும் ஏதாவது சாக்குப் போக்குச் சொல்லிவிட்டு பாடசாலைவிட்டது வீட்டுக்குப்போய்விடுவேன். இது தரம் 9ன் இறுதிக்காலம் முதல் தரம் 10ன் இடைக்காலம் வரை நடந்தது. 

இப்படியே அடிக்கடி பயிற்சிக்கு கட் அடித்துக்கொண்டே இருந்தேன் அதற்காக அன்று எனக்குள் நான் உருவாக்கிக்கொண்ட நியாயம் - சும்மா விவாதங்களில் மற்றவர்கள் பேசுவதைக் கேட்பதால் பயனில்லை - எங்களைப் பேச விட்டால்கூடப் பரவாயில்லை. ஆனால் பின்பு மற்றவர்களின் விவாதங்களைப் பார்க்கக்கிடைக்காதா என்று நான் எண்ணி வருந்திய காலங்கள் நிறைய வந்தது (அவை பற்றியும் அதற்கான காரணங்கள் பற்றியும் பின்னர் எழுதுகிறேன்). இவ்வாறே அடிக்கடி கட் அடித்துக்கொண்டிருந்த எனக்கு ஒரு முறை ஒரு பயிற்சி விவாதத்திற்குப் போனபோது தான் புதிய ஒரு செய்தி கிடைத்தது, அதாவது எங்களுடைய தரத்திலிருந்து சிறப்பாகச் செயற்படும் விவாதிகள் விரைவில் விவாத அணியில் அறிமுகப்படுத்தப்படலாம் என்பதே அது. எனக்கோ எப்படியாவது நான் அணியில் இடம்பிடித்துவிட வேண்டும் என்கிற ஆர்வம், ஆனால் என்னுடைய தரத்திலிருந்தே போட்டிக்கு 5 பேர் இருந்தார்கள். இந்த ஐவரில் நான் மிகக்கடினமான போட்டியாகக் கருதியது சிவசங்கரனையும், விசாகனையும் தான். சிவசங்கரன் கடுமையான விவாதியல்ல ஆனால் குளிர்மைகவே தான் சொல்லவந்ததைச் சொல்லிவிடக்கூடிய திறமைசாலி. விசாகன் இன்னும் வித்தியாசமானவன், நகைச்சுவை, நக்கல் மற்றும் கவித்துவமான வரிகள் என விவாதத்தை ஜனரஞ்சகப்படுத்துவதில் வல்லவன், இன்று வரை நான் கண்டு வியக்கும் விவாதிகளில் ஒருவனும் கூட, அவன் என்னுடைய இனிய நண்பன் என்பதில் மகிழ்ச்சி ஆனால் அந்த நெருங்கிய நட்புக்கு அத்திவாரமிட்டது இந்த விவாத அணிதான். இவர்கள் இருவரும் கடுமையான போட்டியாக இருக்க, உண்மையைச் சொல்லவேண்டுமென்றால் நான் கொஞ்சம் பயந்துதான் போனேன், இவ்விருவரை விட எனக்கு இருந்த ஒரே advantage நான் அதிகளவில் பேச்சுப் போட்டிகளில் பங்குபற்றியிருந்ததுதான். ஆனால் ஒன்று அந்த அறிவிப்பு வந்த நாள் முதல் எனது புதன்கிழமைகள் விவாதத்திற்காகவே அர்ப்பணிக்கப்பட்டன.

நான் பல விவாத அணிகளைப் பின்னைய நாட்களில் அதிகமாகக் கண்டிருக்கின்றேன். அவற்றிற்கும் றோயல்கல்லூரி விவாத அணிக்குமான வித்தியாசத்தைத் தேடிப்பார்க்கையிலே தான் சில அடிப்படை வேறுபாடுகள் எனக்குத் தெட்டத்தெளிவாகத் தென்பட்டன. அநேகமான பாடசாலைகள் சனிக்கிழமை விவாதப் போட்டியென்றால், வெள்ளிக்கிழமைதான் தமது அணிகளைத் தெரிவுசெய்கின்றன. ஆனால் எம்மைப் பொறுத்தவரை அந்தக் கட்டகம் வித்தியாசமானது, தெரிவுச்சுற்றுகள் பாடசாலை மட்டத்தில் நடத்தப்பட்டு, சிறப்பானவர்கள் கழகத்திற்குத் தெரியப்பட்டு, அதிலிருந்து பயிற்சிக்காலத்தில் சிறப்பாகச் செயற்படுபவர்கள் அணிக்குத் தெரிவுசெய்யப்படுகிறார்கள், இதனால் எங்கள் அணியில் ஒரு consistency இருப்பதைக் காணமுடியும். சில பாடசாலைகள், ஒரு சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சிறப்பான, மிகச் சிறப்பான அணிகளைக் கொண்டிருந்தன ஆனால் அந்த அணியிலே இருந்தவர்கள் பாடசாலைக்காலம் முடிந்து போய்விட்டதும் அந்த அணியும் மறைந்துவிடும். கடந்த 5 ஆண்டுகளும் அப்படி மறைந்து போன அணி என்றால் வத்தளை புனித அந்தோனியார் கல்லூரி அணியைக் குறிப்பிடலாம், 2004-06 காலப்பகுதியில் விவாதப் போட்டிகளில் இருக்கும் மிகச்சவாலான அணியாக அது காணப்பட்டது, ஆனால் பின்பு அவ்வணி போட்டிகளில் பங்கேற்பதே அரிது. இதுபோலவே புனித சூசையப்பர் கல்லூரி அணியும். அன்று விவாதப் போட்டிகள் மீது இருந்த craze இப்போது குறைந்துவிட்டதோ என்றே தோன்றுகிறது....

றோயல் கல்லூரி விவாதக் கழகத்தில் இணைவது இன்னொரு extra பாடம் ஒன்று படிப்பது போன்றது. பயிற்சியின் ஆழம் அதற்காகப் படிக்கவேண்டிய விடயங்கள் என பிழிந்து எடுத்துவிடுவார்கள் seniors. மிகக்குறுகிய காலத்துள் தமிழ் இலக்கியம், அரசியல் என நிறைப் புத்தகங்களைப் படிக்க நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டோம் (அதன் நன்மை பின்புதான் எமக்குப் புரிந்தது). நான் கம்பராமாயணத்தைப் படிக்கத் தொடங்கியதும் இப்படித்தான், சங்க இலக்கியங்களை நயக்கத் தொடங்கியதும் இப்படித்தான். எங்கள் காலகட்டத்தில் இலக்கிய விவாதங்களில் சிறந்த அணியாக நாங்கள் விளங்கினோம் என்பதை நான் பெருமையோடு சொல்வேன், அதற்கான அடித்தளம் எங்கள் பயிற்சிக் காலத்தில் தான் இடப்பட்டது.

சரி, அணித்தெரிவுப் போட்டிக்குப் போவோம் - உண்மையில் அது போட்டியேயல்ல, எங்களிடையே போட்டியை ஏற்படுத்துவது எங்கள் seniors ன் நோக்கமுமல்ல, அவர்கள் சும்மா கொடுத்த அந்த hint ஐ நான் தான் போட்டியாகக் கருதிவிட்டேனோ என்று எனக்குத் தோன்றியது. எது எப்படியோ, அதன் பின் ஒவ்வொரு புதனும் விவாதப்பயிற்சிகளுக்குச் சென்றேன், இடையில் ஒரு முறை எமக்கும் விவாதிக்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது, ஆனால் அந்தத் திடுக்கிடும் அதிர்ச்சியை நாம் யாரும் எதிர்பார்க்கவில்லை என்னுடைய அதிர்ஷ்ட நேரம் தலைப்போ அரசியல் சம்பந்தமானது, அதுவும் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் சம்பந்தமானது, பிய்த்த உதறிவிட்டேன் என்று நம்புகிறேன். தொடர்ந்தும் அடிக்கடி எமக்குப் பயிற்சி விவாதங்களில் ஈடுபட வாய்ப்புக்கள் மலரத் தொடங்கியது கூடவே எனக்கு விவாதத்தின் மீதான அதீத பற்றும் மலரத்தொடங்கியது.

தரம் 10ன் இறுதிக்காலம் என்று நினைக்கின்றேன், புனித பேதுருக் கல்லூரியின் தமிழ் இலக்கிய மன்றத்தினால் நடத்தப்பட்ட விவாதப் போட்டியில் எனது அணியில் 6வது விவாதியாக (உதிரி விவாதி) அறிமுகம் பெற்றேன். அந்தத் தொடரில் வாதிடும் வாய்ப்பு எனக்குக்கிடைக்கவில்லை. அந்தத் தொடரின் இறுதிப்போட்டிக்கு எமது அணி தகுதி பெற்றது ஆனால் இறுதிப் போட்டியை வேறொருநாள் நடத்துவதாகக் கூறியவர்கள் இன்று வரை நடத்தவேயில்லை. ஆக முடியாத ஒரு விவாதச் சுற்றுப்போட்டியுடன் எனது விவாத அணிப்பயணம் தொடங்கியது......

பலருக்குக் காதலைப் பற்றி எழுதும் போது மகிழ்ச்சி பிறக்கிறது, எனக்கு நான் காதலித்த விவாதத்தைப் பற்றி, அந்த இனிய ஞாபகங்களை மீட்டுவதில் ஒரு மகிழ்ச்சி!

பதிவு எழுத வந்த கதை...

பதிவு எழுத வந்த கதை என்ற இந்தத் சங்கிலித் தொடர்ப் பதிவிற்கு என்னை “காலப்பெருங்களம்” புகழ் வி.விமலாதித்தன் அழைத்திருந்தார். நான் பதிவு எழுத வந்த கதை இது தான்....

தரம் 5-6 படித்துக்கொண்டிருந்த காலத்திலேயே (1999-2000) இணைய உலகு பற்றிய எனது சிற்றறிவை விரிவாக்க விஷப்பரீட்சைகளையெல்லாம் கணணியில் செய்து வருவேன் அந்த வகையில் அந்தக் காலம் முதலே “வெப் டிசைனிங்” இணையத்தள வடிவமைப்பில் எனக்கு ஈடுபாடு அதிகம். யாஹீவின் ஜியோசிட்டீஸில் தொடங்கிய பரீட்சார்த்த முயற்சிகள் படிப்படியாக வளர்ந்து ஃப்ரீசேவர்ஸ் தளத்தில் மைக்ரோசொஃப்ட் ஃப்ரண்டபேஜைப் பயன்படுத்தி தளம் வடிவமைத்து மேலேற்றியது எனத் தொடர்ந்தது. 2003-2004ம் ஆண்டு காலப்பகுதிகளில் எனது வேலையே இணையத்தில் இலவச ஹோஸ்டிங் மற்றும் வெப் மாஸ்டர் டூள்ஸ் தேடுதல் போன்றவைதான். இப்படியாக இணையத்தள வடிவமைப்பைச் சொந்தமாகவே கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கற்றுக்கொண்டேன். 2004ம் ஆண்டு எனது தளவடிவமைப்புப் பற்றிய சிற்றறிவைக் கொண்டு ஹரி பொட்டர் இரசிகனான நான் ஹொக்வார்ட்ஸ் மாயாஜாலக் கல்லூரி போன்ற இணையத்தளம் ஒன்றை அமைத்தேன். அது இன்று வரை ஏஞ்ஜல் ஃபயர் ஹொஸ்ரிங் தளத்தில் தொடர்ந்திருப்பதை அண்மையில் தான் கண்டறிந்தேன் - http://www.angelfire.com/ultra2/hogwarts/.

இப்படியாக இணையத்திலே பல பரீட்சார்த்த முயற்சிகளின் படியாகவே எனது வலைப்பதிவுப் பிரவேசமும் இருந்தது. 2007ம் ஆண்டு ஜீன் மாதம் ப்ளொக்கர் தளத்தில் கணக்கொன்றை ஆரம்பித்து “புதிய காளமேகம்” என்ற தலைப்பில் சமுதாயத் தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டி வசைக்கவி பாடும் கவிதைப் பதிவாக எனது பதிவுலக ஆரம்பம் இருந்தது. 15ற்கும் மேற்பட்ட கவிதைகளை அதிலே எழுதியிருந்தேன். பலபேர் வலைப்பதிவில் வாசகர்களாகித்தான் பின் எழுதத் தொடங்கியிருப்பார்கள். நான் எழுதத் தொடங்கிய பின் தான் ஏனைய பதிவுகளை வாசிக்கவே தொடங்கினேன். எனது புதிய காளமேகம் தளத்தை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விட்கெட்டுக்கள், அட்சென்ஸ் எனச் சேர்த்து பார்த்துப் பார்த்து எனது பரீட்சார்த்த முயற்சிகளைத் தொடர்ந்த வண்ணம் தான் இருந்தேன். அப்போதே http://nkashokbharan.blogspot.com என்ற வலைப்பதிவையும் பதிவு செய்து வைத்திருந்தேன் ஆனால் பயன்படுத்தத் தொடங்கவில்லை. http://puthiya-kalamegam.blogspot.com தான் எனது அப்போதைய பதிவிடும் வலைப்பதிவாக இருந்தது - இன்றும் அன்றிட்ட அந்தப் பதிவுகளுடன் அந்தத் தளம் தொடர்ந்து இருக்கிறது. 2008 ஆகஸ்ட் மாதத்திற்குப் பின்னர்தான் உயர்தரப் பரீட்சையெல்லாம் முடித்துவிட்டு எனது கருத்துக்களுக்குக் களமமைக்க http://nkashokbharan.blogspot.com என்ற தமிழ் வலைப்பதிவையும், http://nkashokbharan.wordpress.com என்ற ஆங்கில வலைப்பதிவையும் தொடர ஆரம்பித்தேன் - இவை ஏற்கனவே பதிவு செய்யப்பட்டு கிடப்பில் கிடந்தவை. இப்படியாகத் தான் நான் பதிவெழுதத் தொடங்கினேன். இவற்றை விட றோயல் கல்லூரித் தமிழ் விவாதக் கழகத்தின் மின்னிதழாக “விவாதி” என்ற வலைத்தளத்தையும் ஆரம்பித்தேன். இன்னும் எனது பரீட்சார்த்த முயற்சிகள் தொடர்ந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. அடுத்த கட்டம் “ஜீம்லா”-வைப் பயன்படுத்தி செய்தியேடு ஒன்றை உருவாக்குதல்...

இந்த இடத்தில் சிலருக்கு நன்றிகளைப் பகிர வேண்டும். முதலாவதாக எனது எண்ணங்களையெல்லாம் வாசித்துப் பாராட்டும்/விமர்சிக்கும் நல்லுள்ளங்களுக்கு எனது நன்றிகள். அடுத்ததாக என்னை ஊக்குவிக்கும் எனது குடும்பத்தாருக்கும் குறிப்பாக நண்பர்களுக்கும் எனது நன்றிகள். மேலும் அவ்வப்போது எனக்கு ஏற்படும் தொழில்நுட்பச் சந்தேகங்களுக்கு விடையளித்து உதவிய திரு.நிமலப்பிரகாசன் அவர்களுக்கும் இங்கு நன்றி கூறக் கடமைப்பட்டிருக்கின்றேன். மேலும் திரட்டிகளுக்கும் ஏனைய பெயர் குறிப்பிட மறந்த ஆனாலும் பல்வகையிலும் எனக்கு உதவியவர்களுக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றிகள்.

கந்தசாமி - முதற்காட்சி பார்த்தவனின் எண்ணம்...

இன்றுதான் கந்தசாமி உலகம் முழுவதும் வெளியானாலும், நேற்று நள்ளிரவு காட்டப்பட்ட விசேட காட்சியைப் பார்க்கச்சென்றிருந்தேன். ரிக்கட் விலை ரூ.500 மற்றும் ரூ.1000 ஆக இருந்த போதும் சன நெரிசலுக்குக் குறைவில்லை. தமது ஜனநாயகக் கடமையான வாக்களித்தலுக்கே சமுகம் தர பஞ்சிப்படும் தமிழ் இளையோர் மற்றும் குடும்பஸ்தரெல்லாம் கந்தசாமித் தரிசனத்திற்கு அடித்துப்பிடித்து வந்திருந்தார்கள். இரவு 11 மணியளவில் காட்சி ஆரம்பமானது....

கந்தசாமி பார்க்கப்போன எனக்கு நிறைய எதிர்பார்ப்புக்கள் இருந்தன, பொதுவாக நான் தியட்டருக்குச் சென்று படம் பார்ப்பது மிகக் குறைவு கடைசியாகத் தியட்டரில் பார்த்த படம் தசாவதாரம் அதற்கு முன்பு சிவாஜி - அவை போன்ற எதிர்பார்ப்பு இதற்குமிருந்ததால் கந்தசாமியைப் பார்க்கச்சென்றிருந்தேன். என் மனமெல்லாம் பிரம்மாண்டத்தை எதிர்பார்த்திருந்ததது...

முதல் காட்சிக்கு முன்பு ஒரு வாசகம் போட்டார்கள் “மற்றவன் கண்ணீரைத் துடைப்பவன் தான் கடவுள்” என்று அதற்குப்பிறகு திருப்போரூர் முருகன் கோவில் மரத்தில் தேவையை எழுதி வைத்தால் அது நடைபெறும் என்ற காட்சி அதன்படி ஒரு ஏழைப்பெண் தனது கணவரின் சத்திரசிகிச்சைக்காக பணம் தேவையென எழுத அடுத்தநாள் காலையில் வீட்டின் முன்பு கறுப்புப் பையில் பணம் இருக்கிறது இதைக்கண்டு பயந்த அந்த நேர்மையான பெண் அதை பொலீஸில் ஒப்படைக்க ஊழல் இன்ஸ்பெக்டராக வரும் மன்சூர் அலிகான் அதை தனது வீட்டுக்கு எடுத்துச்சென்று அலுமாரியில் மூடி வைத்து விட்டு “தண்ணியடித்துவிட்டுப்” படுக்கிறார் (மன்சூர் அலிகான் தங்கியிருப்பது கோயில் மண்டபத்தில்) திடீரென அவரது கட்டிலுக்கு மேல் கூரையிலிருந்து கொக்கரக்கோ-Man (அதாவது முருகனின் கொடியிலிருக்கும் சேவல் போல வேடமிட்ட மனிதன்) பறந்து வந்து மன்சூரை ஒருபிடிபிடிப்பதும் காலையில் பணத்தை மன்சூர் அப்பெண்ணிடம் ஒப்படைக்கச்செய்வதும் அடுத்தகாட்சி. அதற்குப் பிறகு அறிமுகமாகிறார் சி.பி.ஐ. அதிகாரி கந்தசாமி (விக்ரம் தான்) - இவர் பொருளாதார குற்றங்களுக்குப் பொறுப்பான சி.பி.ஐப் பிரிவு அதிகாரி இப்போதே கதை என்க்கு விளங்கிவிட்டது - உங்களுக்கும் விளங்கியிருக்க வேண்டும்....

ஷங்கர் 3முறைதானும் எடுத்த இதே கதைப்பாணியையுடைய படத்தை மீள அரைத்த மாவை அரைத்திருக்கிறார் சுசி கணேசன். சுருக்கமாகச் சொன்னால் அந்நியன், சிவாஜி, ஜென்டில்மேன் ஆகியவற்றின் ஒரு கலவைதான் இந்தக் கந்தசாமி. கானமயிலாகிய ஷங்கர் ஆடக்கண்ட சுசிகணேசன் தானும் அதுவாகப் பாவித்து எடுத்த முயற்சியின் விளைவு இது என நன்றாகத் தெரிகிறது.படத்தின் முடிவு கூட அந்நியனை ஞாபகப்படுத்துகிறது. சுருக்கமாச் சொன்னால் ஜென்டில்மேனின் அடிப்படையில் சிவாஜியின் கருவை வைத்து அந்நியனின் கதாப்பாத்திரத்தின் தன்மையை ஒப்பித்து அமைக்கப்பட்டதே கந்தசாமி.

படம் பார்ப்பதற்கு எரிச்சலாக இருக்கிறது - ஏனென்றால் முதலிலேயே கதை விளங்கிவிட்டது ஆகவே “சஸ்பென்ஸ்” என்று ஒன்றுமில்லை... ஷ்ரேயாவின் கவர்ச்சியின் தாராளத்தன்மை படம் முழுவதும் ஊடாடுகிறது... தனக்கு வில்லிக் கதாப்பாத்திரங்களும் பொருந்தும் என நிரூபித்திருக்கின்றார். படத்தின் சில காட்சிகள் இழுவையோ இழுவை அத்தோடு விசாரணைக்காடசி யொன்றில் விக்ரம் பேசும் வசனம் கூட அவர் அந்நியனில் பேசிய அதே வசனத்தை ஞாபகப்படுத்துகிறது. இது போக அடிக்கடி சம்பந்த சம்பந்தமில்லாமல் வரும் பாடல்கள் பெரிய அலுப்பு. ஒரு படத்தில் ஒரு குத்து வகையறாப் பாட்டு இருந்தால் இரசிக்கலாம் படம் முழுக்க அதே வகையறா என்றால் சகிக்ககுமா? இவ்வளவு செலவழித்துப் படம் எடுத்தவர்கள் ஏ.ஆர்.ரஹ்மானையோ, ஹரிஸ் ஜெயராஜையோ, யுவன் ஷங்கர் ராஜாவையோ இசைக்குத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கலாம் என்பது எனது அபிப்ராயம். பின்னணி இசைகூடப் பெரிதாக நல்லதாக இல்லை. மேலும் பார்ப்பவர்களை அசௌகரியப்படுத்துகிறது ஒளிப்பதிவும், எடிட்டிங்கும். வேகமாக நகரும் கமரா அடிக்கடி கண்ணைக்கூசவைக்கும் “எஃபெக்ட்ஸ்” என பார்பவர்களை கஷ்டப்படுத்துகிறது ஆனால் மெக்ஸிகோ காட்சிகள் பரவாயில்லை.

படத்தின் மிகப்பெரிய நிறை விக்ரம். அவரது நடிப்பில் அவரது உழைப்புத்தெரிகிறது ஆனால் படம் அந்தத் தரத்திறகில்லையே. பிரபுவின் நடிப்பும், ஆஷிஷ் வித்தியார்த்தியின் நடிப்பும், வை.ஜி.மகேந்திரனின் நடிப்பும் நன்று. நகைச்சுவையைப் பொருத்தவரை முதற்பாதியில் கலக்கும் வடிவேல் இரண்டாம் பாதியில் திணிக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்றே சொல்லவேண்டும்.

3 வருடமாக “பில்டப்” கொடுக்கும் போதே எனக்குள் ஒரு ஐயம் இருந்ததது இப்போது அது நிரூபணம் ஆகிவிட்டது. ஆனால் படம் தோற்கும் என்று சொல்வதற்கும் இல்லை.

ஒருவரியில்..

கந்தசாமி - அரைத்தமாவை அரைத்திருக்கிறார்கள்....

காலங்கடந்த ஞானம்

அண்மையிலே ரவி அவர்களின் “ரவி ட்ரீமஸ்” வலைப்பதிவில் பழைய பதிவுகளை பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன் ”தமிழில் கையெழுத்துப் போடுதல்” பற்றி அருமையாக எழுதியிருந்தார். தமிழில் கையெழுத்து - நான் தமிழன் அப்படியிருக்க கையெழுத்து மட்டும் ஏன் ஆங்கிலத்தில்? - அந்தப் பதிவின் தாக்கம் என்னை இவ்வாறெல்லாம் சிந்திக்கவைத்தது. ஒரு வேளை பலவருடம் ஆங்கிலேயரிடம் அடிமைப்பட்டிருந்ததன் விளைவோ? ”அடிமையின் மோகமோ”? இல்லை அறியாமையின் நிலையோ? - தமிழன் இன்று தமிழைப் பேசக் கூச்சப்பட்டுக்கொண்டடிருக்கின்றான். பிரெஞ்சுக்காரனும், இத்தாலியனும் தங்கள் மொழியை மறந்து ஆங்கிலத்தைக் காதலிக்கவில்லையே? ஏன் தமிழனாய்ப்பிறந்து விட்ட நாம் மட்டும் சுயமிழந்து வாழ்கின்றோம்? - உணர்ச்சியின் உச்சத்தில் வார்த்தைகள் காட்டாறாய் என் சிந்தையில் பாய்கிறது.

சிர வாரங்களுக்கு முன் கனடாவிலிருந்து எனது சித்தப்பா தொலைபேசியில் என்னோடு பேசிக்கொண்டு - இல்லை, இல்லை - விவாதித்துக் கொண்டிருந்தார். நான் தமிழ், தமிழன் பற்றி உணர்ச்சி வசமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தேன், திடீரென ”தமிழ் - தமிழ் என்கிறாய் தமிழிலேயா கையொப்பம் இடுகிறாய்?” என்று கேட்டார் - ஒரு நொடி தாமதித்த நான் விவாதத்தில் தோல்வியடைய மறுத்து ”ஆம்” எனப் பதிலளித்துவிட்டேன் - அவரும் ”நல்லது - ஆனால் எத்தனை தமிழ்ர்கள் அப்படி விரும்பிச் செய்கிறார்கள்?” என்க கேட்டு விட்டு அத்தோடு வேறும் சில விவாதங்களின் பின் தொலைபேசியழைப்பு முற்றிட்டு. அன்று நான் சொன்ன அந்தப் பொய் “என்னை நானே ஏமாற்றிவிட்டேனா?” என எண்ணத் தோன்றியது.

தமிழனென இப்பாரதனில் பிறந்து தமிழை மறப்பேனானால் தமிழன் என்பதன் அர்த்தம் என்ன? 20 வயதை எட்டிக்கொண்டிருக்கும் தருணத்தில் இந்த ஞானம் பிறந்தது. எத்தனை மேடைகளில் ”தமிழ் - தமிழ்” என முழங்கியிருப்பேன், எத்தனை தமிழ் நூல்களைப் படித்திருப்பேன், உயர்தரத்தில் தமிழை ஒரு பாடமாகவும் எடுத்துக்கொண்டேன், ஆனால் இந்த சிறிய வி்டயத்தை ஏன் நான் இவ்வளவு நாளாக கவனிக்கவில்லை? பதிலில்லை என்னிடம். இன்று ஒரு உணர்வு என்னை உறுதியான முடிவு எடுக்கத் தூண்டியது - இன்று முதலட தமிழிலேயே கையொப்பம் இடுவேன் - இதில் எந்த இனவெறியோ, மொழிவெறியோ இல்லை. என் மொழியை நான் மதிக்காவிட்டால் மற்றவனா வந்து சீராட்டிப் பாராட்டுவான்?